Ben Bir Kitabım

Ben bir ses olmak istemedim. Ben, duyulmayan sesleri duyurmak istedim. Ben bir hikâye anlatmak istemedim. Ben, herkesin içinde sakladığı o hikâyeyi ortaya çıkarmak istedim. Bu kitap, kalbimde yıllarca taşınan sessiz duaların, gözyaşlarının, eksiklerin, bekleyişlerin yazıya dökülmüş halidir.

Hayatım boyunca eksik olan ne varsa, bir başkasının tamamı olabilmek için yola çıktım. Aileler sabah çocuklarını okula gönderirken, ben sadece camdan bakabildim. Onlar sofralarında kalabalıkken, ben hep içimden çoğaldım.

Ama içimde hiç eksilmeyen bir şey vardı: Umut. İşte bu yüzden önce bir kitap olmak istedim. Çünkü kelimeler sessizlerin çığlığıdır. Çünkü bu kitap, yalnız olmadığınızı size hatırlatmak için var.

Bu kitabı elinize aldığınızda, sadece bir kadının kaleme aldığı cümleleri okumuyorsunuz. Bir annenin duasını okuyorsunuz. Bir babanın omuzlarındaki sorumluluğu, bir çocuğun sessizce kurduğu hayali… Kimi zaman kendi kızınızı okuyacaksınız bu satırlarda, kimi zaman annenizi.

Belki ablanızın kaderini, belki de hiç konuşulmayan o "teyze" hikâyesini ve belki ilk kez fark edeceksiniz; "Bu kadın benim" diyeceksiniz.

Bu kitap, sadece okunmak için değil, yaşanmak için yazıldı. Bu kitap, sadece satılmak için değil, paylaşılmak için yazıldı. Bu kitap, sadece raflarda durmak için değil, yetimlerin odasında umut, kimsesizlerin yastığında huzur, yaşlıların sessizliğinde bir selam olmak için yazıldı.

Okuduğunuz her satır, bir evin duvarına renk olacak. Bir annenin duasına eşlik edecek. Bir çocuğun gözyaşını silecek. Bu kitapla birlikte sadece bir hikâye okumayacaksınız. Bir hayatı hissedeceksiniz.

Ben sizden biriyim. Ben sizin dualarınızla yazıldım. Ve belki, ikinci kitabımda sizin sesiniz olacak başlık. Belki sizin hikâyeniz yazılacak, sizin sözünüzle başlayacak. O yüzden bu kitap bitince lütfen susmayın. Ses olun, yorum olun, dua olun. Çünkü bu kitap, "ben" değil, "biz" kitabıdır. Ve bu yolculukta hep birlikteyiz. Hayalimdeki ev; hepimizin evi.

Hoş geldiniz…

Nura Asilova