ebook
Le saviez vous ?
Lisez votre e-book sur ordinateur, tablette et mobile grâce aux applications :
Coups de cœur Cultura
Tous les passeurs de culture peuvent partager leurs découvertes !
Tu as aimé ce produit ? Partage dès maintenant ton coup de coeur :
Ve bir gün…
Sonbaharın son günü…
Günlerden 23 Martın iz düşümünde bir Ekim günü, yıl 2024. Öğle namazı sonrası buluşmuşlardı; yine aynı parkta, aynı bank üzerindeydiler. Ve teklif ve davet bu sefer Nasir'den geldi 'İsterseniz buyurun bize gidelim, şu ayazda bir ılık şerbet içelim!…'
Mehmet bey hiç düşünmeden 'Olur, güzel olur!' dedi. Zaten Nasir'in evini, eşini ve yaşayışını hep merak ediyordu. Hedefinde de, bir gün Nasir ve ailesini kendi hanelerine davet etmek vardı.
Ve kalktılar,
Birlikte yürüdüler..
Yürüdüler, yürüdüler...
Atılan her adım, gurbetten kurbete idi.
Gurbetten gelmişim yorgunum hancı, şuraya bir yatak ser yavaş yavaş. Sana her şeyimi anlatacağim, otur baş ucuma sor yavaş yavaş...
Atılan her adım, filmin son karesiydi ve zaman ve mekanın dışında cereyan ediyordu.
Siyah-beyaz bir aşk hikayesi son buluyordu atılan her adımda.
İcaz, çoktan hecelenmiş ve o mahur bestenin ahir hecesi de söylenmişti.
Son hece ahiret semasına yol aldığında, sağanak sağanak yağan ise tek bir şeydi: sükut..
Öyle bir sükut ki, çığlık çığlığa..
Öyle bir sükut ki, içte ve dışta fırtınalar koparan..
Öyle bir sükut ki, vakarlı bir tören geçişiyle omuzlarda taşınan...
Atılan her adım gurbetten kurbete idi.
Atılan her adımda Mehmet beyin akıl etmediği tek şey ise, dönüp geriye bakmaktı.
Dönüp geriye bir baksa, bedeninin hala o bankın üzerinde olduğunu görecekti; gözleri yerdeydi, sessizdi ve kimsesizdi!..
Yeni eşi, yeni yaranı, yeni dostu, yeni can dostuyla yeni evlerine doğru yürüyorlardı..
Az kalmıştı!
